«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Երեք շատ հետաքրքիր պատմություն Աստծո սիրո և ողորմության մասին

Մի հավացյալ պատմեց հետևյալը. «Մի երեկո աշխատանքից տուն էի վերադառնում: Ճանապարհս անցնում էր խարխուլ հյուղակների կողքով: Խրճիթներից մեկում աղոտ լույս էր վառվում, և մի ձայն, կարծես ինձ ասում էր, որ ներս մտնեմ: Ես շատ հոգնած էի, ուստի ինձ ստիպեցի հրաժարվել այդ մտքից և ճանապարհս շարունակեցի: Բայց շատ չանցած ստիպված էի ետ դառնալ և մտնել այդ խրճիթը, որովհետև ներքին մղումը շատ էր ուժեղ: 
Երեք պատմություն մեկ տեսանյութում-[Տեսանյութ]


Այլ թեմաներ

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Խոսքերի երեք մաղերը

Մեր տունը այրվեց հիմնովին, բայց․․․

Նյուտոնի հզոր պատասխանը

Երբ «խայթվես օձից»...

Տեսանելի են մեր բոլոր մտքերը