16 апр. 2019 г.

Բանաստեղծի վերջին նամակը

Անգլիացի մի հռչակավոր բանաստեղծ, որ իսկական քրիստոնյա էր, իր մահից տասներկու օր առաջ հետևյալը գրեց իր մտերիմ ընկերոջը.
«Այս աշխարհի լավն ու հաճելին իմանալու փորձառությունն եմ ունեցել: Եվ այժմ կցանկանայի հստակեցնել միտքս. առողջությունը մեծ պարգև է, բախտը պատվավոր ձևով ձեռք բերված բան է:

8 апр. 2019 г.

Սատանայի բանսարկությունը բացահայտվեց (վկայություն)

«Վասն զի ծածուկ բան մը չկա, որ չհայտնվի. և գաղտուկ բան մը չէ եղած, որ երևան չելլէ» (Մարկ. 4:22):
Այս Խոսքն ինձ համար ճշմարիտ և իրական է, որովհետև ոչ միայն հավատացել եմ այս Խոսքին, այլ այն կատարվել է իմ կյանքում:
   1992 թ. ամռանն էր: Ամուսնուս ազգականը, որն իր ընտանիքով ապրում էր Ուկրաինայում, մահացավ, և ընտանիքը նրան բերեց Հայաստան` հուղարկավորելու: Մահացածի տղային` Հայկին, որը 17 տարեկան էր, հյուրընկալեցինք մեր տանը: Ամառվա շոգին չդիմանալով, նա բացում էր մեր տան բոլոր պատուհաններն ու դռները, անգամ բաց էր թողնում տան դրսի դուռը, և միջանցիկ քամին ամբողջ օրը պտտվում էր տան մեջ:

6 апр. 2019 г.

Ամենից լավ դեղատոմսը

   Կյանքի դժվարություններից ջղային դարձած մի կին այցելեց քրիստոնյա բժշկի: Կնոջը համբերությամբ լսելուց հետո բժիշկն ասաց. «Ձեզ համար ամենալավ դեղը Սուրբ Գիրքն է: Կարդացե՛ք այն օրական մեկ ժամ: Մեկ ամիս անց դարձյալ կգաք ինձ մոտ»:

27 мар. 2019 г.

Որքա՞ն ժամանակ ես մնում սենյակում

Աղոթելը մեծագույն բանն է, որ մենք կարող ենք անել. այն լավագույնն անելու համար պետք է հանդարտություն, ժամանակ և խոհեմություն ունենալ:
   Մենք ամեն օր պետք է սովորենք աղոթքի արժեքը և ամեն օր մտնենք աղոթքի դպրոցը: Չկա ուրիշ մի բան, որ սովորելու ավելի շատ ժամանակ պահանջի, քան աղոթքը:
Նախորդ թեմաները Գլխավոր էջ