«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Ազգի դավաճանի վրա՝ կրակե՛լ: (1-ին և 2-րդ մաս)

Այս պատմությունը Պյոտրի մասին է` Ժիտոմիրկայի շրջանի
Լյուբանայից: 1950-ականներին նա ծառայում էր բանակում: Պյոտրը նույնպես, ինչպես այդ ժամանակվա շատ քրիստոնյաներ, դատվեց. նրան համարեցին ազգի երդվյալ թշնամի ու հայրենիքի դավաճան: Եկավ դատավճռի օրը:[Տեսանյութ]
Դատարանը նրան տվեց վերջին խոսքի հնարավորություն, նա խիզախ վկայեց Աստծո սիրո և Հիսուսի փրկության մասին: Դատարանը կայացրեց իր որոշումը. «Պատժի բարձրագույն չափ` գնդակահարություն»:

1-ին մաս


2-րդ մաս

Այլ թեմաներ

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Թագավորի որդու խրատը։ Հիանալի խրատ բոլորիս համար

«Մա՛յրիկ, ես փրկվեցի»

Ձեր գլխին թագ չկա...

Ջերմեռանդ աղոթքի զորությունը

Աստծու Խոսքը ծռողը անպայման վնաս կկրի (վկայություն)

Պարույր Սևակ