«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

«Քրիստոնյա լինելու ճանապարհը»

Մի անգամ երեկոյան շատ տխուր էի: Շուրջս ամեն ինչ թախիծ էր պատճառում ինձ, և հոգիս շատ տրտում էր՝ մոռանալով Տիրոջ պատվերը, որ ասում է. «Քու հոգդ Տէրոջը վրայ ձգէ, ու ան քեզ պիտի խնամէ» (Սաղմոս 55.22): Երեկոյան լռության մեջ ազդու և հրապուրիչ մի երաժշտություն էր լսվում։ Հնամաշ հագուստներով մի աղքատ պատանի, իր հին նվագարանը ձեռքն առած, նվագելով անցնում էր փողոցով: Գնացի նրա մոտ՝ մի քիչ դրամ տալու: Նրա խոշոր սև աչքերում հուզիչ և սիրտ մաշեցնող թշվառություն կար: Երբ իմացա, որ սոված է, ափսեով կերակուր տարա նրան, իսկ ափսեի վրա հոգևոր բովանդակությամբ մի թերթիկ դրեցի: [Տեսանյութ]

Այլ թեմաներ

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։

Պարույր Սևակ

Ապշելի դեպք։ Ինչ-որ մեկը թաքնված է մահճակալի տակ։

Չար դեղերի զոհերը

Քարոզ՝ Տիրոջ հրաշափառ հարության մասին