Նա փրկեց մեզ և կանչեց սուրբ կոչումով, ո'չ թե մեր գործերուն համեմատ, հապա' Իր առաջադրության ու շնորհքին համաձայն...
  • 15 Չ’գիտէ՞ք՝ որ ձեր մարմինները Քրիստոսի անդամներն են. Ապա Քրիստոսի անդամներն առնեմ պոռնիկի անդա՞մ շինեմ. Քաւ լիցի։

28 мая 2013 г.

Փոքրիկ Նոր Կտակարանը


  Ֆլորիդա նահանգում մի բանտարկյալ կար: Նրա կիրակնօրյա դպրոցի ուսուցիչը իմանալով նրա մասին, որոշեց այցելել: Երկար ճանապարհ անցավ, որպեսզի հասներ բանտ և տեսներ նրան: Իր նախկին աշակերտը ասաց. <<Տեսնում եմ դու դեռ չես հուսահատվել ինձ պես անուղղելի մեկից>>: Ուսուցիչը շատ փորձեց նրան իր հորդորներով և Աստծո սիրով ետ բերել, բայց ոչինչ չստացվեց: 

   Բանտարկյալը թեև չլսեց դարձի գալու կոչերը, սակայն վերցրեց Նոր Կտակարանը և խոստացավ կարդալ:
   Հետագայում մահվան դատապարտված այդ բանտարկյալը իր վերջին նամակի մեջ գրեց. <<Երբ այս նամակը ստանաս, իմ կյանքն արդեն վերջացած կլինի այս երկրի վրա: Բայց կուզեմ, որ իմանաս, թե այդ փոքրիկ Նոր Կտակարանով, և Աստծո հրաշագործ շնորհքով կարելի եղավ քառասունյոթ այլ բանտարկյալներ էլ Քրիստոսի փրկությանն առաջնորդել: Ես շնորհակալ եմ, որ դու չհուսահատվեցիր ինձ դարձի բերելու աշխատանքիդ մեջ>>:
      Երբ վկայում ենք Քրիստոսի մասին, պետք չէ հուսահատվել և թուլանալ, պետք է վկայել մինչև վերջին վայրկյանը:



Комментариев нет:

Отправить комментарий