«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Զգուշացեք երգերից


Արիականության հերձվածողություն (հատված եկեղեցու պատմությունից մ.թ.300-600թթ):
   Արիականությունը հարց բարձրացրեց Հիսուսի` կատարյալ Աստվածության մասին: Արիանոսը` հերձվածողության հիմնադիրը, Ալեքսանդրիայի եկեղեցու երեցն էր: Նա սովորեցնում էր, որ Հիսուսը չի եղել հավերժական մշտագոյ Աստված, այլ պարզապես ստեղծվել է: Արիանոսը լավ աստվածաբան չեր, բայց նա երգերի գերազանց հորինող էր: Նա իր վարդապետությունը պրոպագանդելու համար գրեց երգեր, որոնք շատ հանրամատչելի դարձան: Քանի որ մարդիկ երգում էին նրա երգերը, ապա սկսեցին ընդունել նրա կեղծ հայացքները:
   Սակայն Արիանոսին հակադրվեց Ալեքսանդրիայի եպիսկոպոս Աթանեսը, որն աներեր էր Հիսուսի կատարյալ Աստված լինելու հավատքի մեջ: Արիանոսի և Աթանեսի միջև հակադրությունը մոլեգնեց երկար տարիներ, և հասարակական կարծիքներն այս վիճելի հարցում չհամընկան: Աթանեսը Հիսուսի Աստված լինելու իր հավատքի համար հինգ անգամ կտրվեց եկեղեցուց: Շատ անգամ նա մենակ է ընդդիմացել արիականությանը:
     Աստված Աթանեսին պարգևատրեց իր հերոսական, անկոտրում արարքի համար: 381 թվականին, Սուրբ Գրքի երկարատև ուսումնասիրությունից հետո, Կոստանդնուպոլսյան վեհաժողովում եկեղեցին խրախուսեց Աթանեսին:
   Վեհաժողովն ընդունեց, որ Հիսուսը կատարյալ Աստված է, համագոյ Հայր Աստծուն:
   Տեսնո՞ւմ եք ինչ ազդեցություն ունեցավ երգը: Եվ մեր ժամանակներում պետք է զգուշանանք, ուշադրություն դարձնելով մեր լսած երգերի բովանդակության վրա:
   «...Ձեր պարծանքը լաւ չէ. Չ’գիտէ՞ք որ մի փոքր խմորը բոլոր զանգուածը խմորեցնում է»: Ա Կորնթացիս 5.6

Այլ թեմաներ

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։

Պարույր Սևակ

Ապշելի դեպք։ Ինչ-որ մեկը թաքնված է մահճակալի տակ։

Քարոզ՝ Տիրոջ հրաշափառ հարության մասին

Չար դեղերի զոհերը