«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Այժմ հասկանում եմ, Հիսո՛ւս, թե ինչու Դու արեցիր դա...

Մի մարդ Սուրբ Ծնունդը կարևոր տոն չէր համարում: Իհարկե, նա բարի ու կարգապահ մարդ էր, մեծահոգի ու սիրող հայր իր ընտանիքի համար, ազնիվ՝ փոխհարաբերություններում:
   Սակայն… Նա չէր հավատում այն ամենին, ինչ ասվում էր եկեղեցում Սուրբ Ծնունդի մասին: Եվ նա չափից դուրս ազնիվ էր, որ ձևացներ, թե իբր հավատում է: «Ես չեմ ուզում քեզ վշտացնել,- ասում էր նա իր կնոջը, ով հավատացյալ էր ու պարբերաբար եկեղեցի էր հաճախում,- բայց ես, պարզապես, չեմ կարողանում հասկանալ ու ընդունել, որ Աստված ծնվել է որպես մարդ»:
   Սուրբ Ծննդյան երեկոյին կինը երեխաների հետ գնում է եկեղեցական ծառայության, իսկ ամուսինը հրաժարվում է նրանց հետ գնալ: «Ես ինքս ինձ երեսպաշտ կզգամ,-ասում է նա,- ավելի լավ է տանը մնամ և ձեզ սպասեմ»:
   Շատ չանցած սկսում է ձյուն գալ: Նա մոտենում է պատուհանին և տեսնում, որ փաթիլները գնալով մեծանում են. «Դե ինչ, եթե մեզ մոտ Սուրբ Ծնունդ է լինելու, թող այն ճերմակ լինի»: Նա ետ է վերադառնում բուխարու մոտ ու սկսում թերթ կարդալ: Եվ մի քանի րոպե անց մի խուլ ձայն է լսվում, ապա կրկնվում է այդ ձայնը, կարծես մեկը ձնագնդիկներով հարվածում էր դռանը:
   Երբ նա բացում է դուռը, որ իմանա, թե ինչ ձայներ են դրանք, նա տեսնում է մեկտեղ հավաքված թռչուններ: «Հավանաբար, վատ եղանակի պատճառով նրանք տեղ չեն գտել թաքնվելու և թաքստոց գտնելու նպատակով փորձում են պատուհանից ներս թռչել: Ախր չեմ կարող թույլ տալ, որ նրանք սառչեն: Ինչպե՞ս օգնեմ նրանց»,- մտածում է մարդը:
   Եվ նա հիշում է ցախատան մասին, որտեղ ձիերն էին: Այնտեղ բավականին տաք էր: Նա արագ շոր է գցում իր վրա և դուրս գալիս, բացում ցախատան դուռը, սակայն թռչունները չեն գալիս այդ կողմ: Մարդն անգամ հաց է փշրում և լցնում ճանապարհին, որ նրանք գան այդ ուղղությամբ: Սակայն մեկ է, նրանք ուշադրություն չեն դարձնում ու չեն գալիս դեպի ցախատուն:
   «Հավանաբար, ես նրանց մի տարօրինակ ու վախենալու մեկն եմ թվում,- մտածում է նա,- ինչպե՞ս հասկացնեմ նրանց: Եթե ես կարողանայի թռչուն դառնալ մի քանի րոպեով, ես նրանց կբերեի անվտանգ վայր»: Հենց այդ պահին, երբ նա մտածում է այդ մասին, լսվում են եկեղեցական ղողանջները:
   Նա անշարժանում է՝ լսելով զանգերի ձայնը, որն ավետում էր Սուրբ Ծնունդի բարի լուրը: Կարծես լույս է վառվում նրա գլխի մեջ, սկսում է հասկանալ այն, ինչ մինչ այժմ անհավանական էր համարում: Նա ծնկի է գալիս ուղիղ ձյան վրա և շշնջում.
   -Այժմ ես հասկանում եմ, հիմա ես գիտեմ, Հիսո՛ւս, թե ինչու Դու արեցիր դա:
crossnews.am

Այլ թեմաներ

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։

Պարույր Սևակ

Ապշելի դեպք։ Ինչ-որ մեկը թաքնված է մահճակալի տակ։

Չար դեղերի զոհերը

Քարոզ՝ Տիրոջ հրաշափառ հարության մասին