«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Սատանային հակառակ կանգնեք...

  Սատանային հակառակ կանգնեք և ջանացեք ճանաչել նրա խարդավանքները: Նա իր դառնությունը սովորաբար ծածկում է քաղցրության անվան տակ, որպեսզի չբացահայտվի և արտաքինից տարբեր տեսակի գեղեցիկ խաբկանքներ է սարքում, որոնք, սակայն, գործնականում բոլորովին էլ այդպիսին չեն, որպեսզի գրավի ձեր սրտերը' խորամանկությունը նմանեցնելով ճշմարտությանը, որը չափազանց հրապուրիչ է: Այդ նպատակի համար են նրա բոլոր հմտությունները, որպեսզի ամբողջ ուժով հակառակ կանգնի Աստծուն լավ ծառայող յուրաքանչյուր հոգուն:
Նաև բազում և ամենատարբեր կրքեր է առաջացնում հոգու մեջ Աստվածային հուրը մարելու համար, որի մեջ է ամբողջ զորությունը, հատկապես նվաճում է մարմնի հանգստությամբ և դրա հետ կապված մյուս բաներով: Իսկ երբ վերջապես տեսնում է, որ նման ամեն ինչից զգուշանում են և իրենից ոչինչ չեն ընդունում և ոչ մի հույս չեն տալիս, որ երբևէ կլսեն իրեն, ամոթով հետ է քաշվում նրանից: 
    Այդ ժամակակ բնակվում է նրանց մեջ Աստծո Հոգին: Իսկ երբ նրանց մեջ Աստծո Հոգին է բնակվում, ապա նրանց հանգստություն է տալիս կամ հանգիստ վայելել բոլոր գործերում և քաղցր է դարձնում Աստծո լուծը կրելը, ինչպես գրված է Ավետարանում. Ձեզ համար հանգիստ պիտի գտնեք (Մատթ.11,29), թեև նրանք վերցրել են և կրում են Նրա լուծը: Այդ ժամանակ նրանք անձանձիր կդառնան ինչպես առաքինության գործերի, այնպես էլ հնազանդության և գիշերային հսկումների մեջ, չեն բարկանա մարդկային զրպարտությունների դեպքում, ոչ ոքից չեն վախենա' ո'չ մարդուց, ո'չ գազանից, ո'չ ոգուց, որովհետև Աստվածային ուրախությունը զօրուգիշեր նրանց մեջ կլինի, կպայծառացնի նրանց միտքը և կկերակրի նրանց: Հոգին այդ ուրախությամբ կաճի և ամեն ինչի համար պիտանի կլինի կամ կատարյալ և նրանով երկինք կբարձրանա:
(Սուրբ Անտոն Մեծի ոսկի խոսքերից)

Այլ թեմաներ

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։

Պարույր Սևակ

Նյուտոնի հզոր պատասխանը

Ապշելի դեպք։ Ինչ-որ մեկը թաքնված է մահճակալի տակ։

Խոսքերի երեք մաղերը