Նա փրկեց մեզ և կանչեց սուրբ կոչումով, ո'չ թե մեր գործերուն համեմատ, հապա' Իր առաջադրության ու շնորհքին համաձայն...
  • 15 Չ’գիտէ՞ք՝ որ ձեր մարմինները Քրիստոսի անդամներն են. Ապա Քրիստոսի անդամներն առնեմ պոռնիկի անդա՞մ շինեմ. Քաւ լիցի։

18 августа 2016 г.

Կնոջ մահափորձը

1890 թվաին Ռայն քաղաղում մի կին որոշել էր սպանել ամուսնուն լոկ այն պատճառով, որ վերջինս դարձի էր եկել: Այդ բանը խիստ զայրույթ էր առաջ բերել նրա մոտ: Ո՛չ հորդորները, ո՛չ սպառնալիքները ամուսնուն ետ չէին պահում Քրիստոսի հանդեպ ունեցած հավատից: Մի օր էլ վճռեց իրագործել իր մտադրությունը: 
    Դարանակալեց ամուսնու ճանապարհին՝ հաստ դանակով զինված: Որոշ ժամանակ անց երևաց ամուսինը: Նա գնում էր քրիստոնեական պաշտամունքի, սակայն մենակ չէր. նրան ուղեկցում էին երկու ընկեր: Կինը որոշեց սպասել ամուսնու վերադարձին: Բայց քիչ անց հորդառատ անձրև սկսեց: Շրջակայքում ծածկ չկար, մոտակա տեղը աղոթքաժողովի դահլիճն էր, և կինը որոշեց անձրևից պատսպարվել նախասրահում: Պաշտամունքը նոր էր սկսվել: Քարոզչի խոսքերը նախասրահում լավ լսվում էին: Դրանք սուր նետի պես խոցում էին կնոջ սիրտը: կամաց-կամաց հստակորեն նա պատկերացրեց այն ահավոր վիճակը, որում ինքը գտնվում էր: Երբ պաշտամունքն ավարտվեց, կինը մտավ դահլիճ՝ դանակը ձեռքին: Բոլորի ներկայությամբ նա պատմեց իր չար դիտավորության մասին, խոստովանեց, թե ինչն էր իրեն այդտեղ բերել: Հավատացյալներն աղոթեցին նրա համար:
   Ամուսնու հետ տուն էին դառնում: Կնոջ աչքերում զղջման արցունքներ կային, սրտում՝ խաղաղություն: Աստծո Գառան արյամբ, նա էլ փրկություն և խաղաղություն էր գտել:

Комментариев нет:

Отправить комментарий