«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Որովհետև նա շատերին է խոցոտել ու վայր գցել...

1 Որդեակս, պահիր իմ խոսքերը, և իմ պատվիրանքները թագցրու քեզ մոտ։ 2 Պահիր իմ պատվիրանքները որ ապրես, և իմ օրենքը՝ քո աչքի բիբին պես։ 3 Քո մատներին կապիր նրանց, նրանց գրիր քո սրտի տախտակի վերայ։ 4 Իմաստութեանն ասիր. «Իմ քյրն ես.» և հանճարին «Ծանոթ» կանչիր։ 5 Որ քեզ պահե օտար կնկանից, այն օտար կնկանից, որի խոսքերը շողոքորթում են։ 6 Որովհետև իմ տան պատուհանիցը, իմ վանդակի միջովը մտիկ էի տալիս։ 7 Եւ տեսայ անմիտների մեջ և նկատեցի երիտասարդ պատանիների մեջ մեկ պակասամիտին, 8 Որ անց էր կենում փողոցում այն կնկայ կողքովը, և նրա տան ճանապարհը բռնեց, 9 Օրը երեկոյեան մթնած ժամանակը, երբոր գիշերվայ խավարը կոխել էր։ 

10 Եւ ահա մի կին նրան դիմաւորեց, պոռնկի ծածկոցով և նենգավոր սրտով. 11 Նա աղաղակող էր և սանձակոտոր. նրա ոտները չէին կենում իր տանը։ 12 Երբեմն դուրսը, երբեմն հրապարակներումը, և ամեն անկյունի մոտ դարանամուտ էր լինում։ 13 Եւ սա բռնեց նրան և համբուրեց նրան, երեսը պնդացրեց և ասեց նրան. 14 Ես խաղաղութեան զոհեր պիտի անեի, այսօր կատարել եմ իմ ուխտերը. 15 Նրա համար դուրս եկայ քո դիմացը, քո երեսը խնդրելու և գտայ քեզ. 16 Անկողինս փափուկ բարձերով սարքել եմ, Եգիպտոսի երփներանգ հյուսվածքով, 17 Ննջարանիս մեջ զմուռս, հալվե և կինամոն եմ խնկել։ 18 Եկ տռփանքով զվարճանանք մինչև առավոտ և զմայլինք սիրով. 19 Որովհետև մարդս տանը չէ, հեռու ճանապարհ է գնացել. 20 Փողի քսակն առել է իր մոտը. Լուսնի լրման օրն է տուն գնալու։ 21 Այսպես իր շատ խոսքերովը հրապուրեց նրան, իր շրթունքների շողոքորթությունովը քշեց տարավ նրան. 22 Նա էլ իսկոյն գնաց նրա ետևիցը, ինչպես որ արջառը կ՛գնայ սպանդանոցը, և ինչպես գիժը՝ դեպի շղթայով պատժվիլը։ 23 Մինչև որ նետը ճեղքէ նրա լեարդը, ինչպես որ թռչունը շտապում է դեպի ծուղակը, և չ՛գիտե որ նա իր հոգիին համար է։ 24 Եւ հիմա, որդեակներ, լսեցեք ինձ, և ուշադրություն արեք իմ բերանի խոսքերին։ 25 Թող սիրտդ չխոտորվի դեպի նրա ճանապարհները, և մի մոլորվիր նրա շավիղներումը։ 26 Որովհետև նա շատերին է խոցոտել ու վայր գցել, և ամեն նրա սպանածները զորավոր էին։ 27 Դժոխքի ճանապարհներն է նրա տունը, որ իջնում են, մահվան սենեակները։ Առակաց 7-րդ գլուխ

Այլ թեմաներ

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։

Պարույր Սևակ

Ապշելի դեպք։ Ինչ-որ մեկը թաքնված է մահճակալի տակ։

Չար դեղերի զոհերը

Քարոզ՝ Տիրոջ հրաշափառ հարության մասին