«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Ջոն Հարպեր TITANIC


Ջոն Հարպեր ՏԻՏԱՆԻԿ | TITANIC
«Բայց Աստուած նրան ասեց Անմիտ հենց այս գիշեր հոգիդ քեզանից ետ կպահանջեն»: Ղուկաս 12:20
    Արդեն մեկ դար է ինչ Տիտանիկ նավը սուզվեց: Դա ամենա մեծ նավն էր, որ երբևէ կառուցվել էր: Նրանք այն կոչել էին «Անխորտակելի»: Սակայն խորտակվեց իր առաջին իսկ ճանապարհորդության ժամանակ:



Մարդկությունը կարծես ասեր.
«Այլևս Աստծո պահպանությունը մեզ պետք չէ, մենք կարող ենք ինքներս մեզ պահել, մե՛նք կառուցել ենք անխորտակելի մի նավ: Ուրեմն մենք քո օգնության կարիքը չունենք»: Շինարարները, գծագրիչները, կապիտանը, նավակազմն ու լուրերը հայտարարեցին ողջ աշխարհին, որ այս նավը անխորտակելի է: Սակայն, ողբերգական դեպք պատահեց: Այդ նավը խորտակվեց իր առաջին իսկ ճամփորդության ժամանակ, և ցուցադրվեց ամբողջ աշխարհին ապացուցելու, որ մենք դեռ Աստծո կարիքը զգում ենք ամեն դեպքում:
  «Տուր մեզ քո օգնությունը նեղության մեջ, որովհետեւ մարդի օգնությունը փուչ է » (Սաղմոս 60:11 ): 
   Այդ երեկո Ապրիլ 14, 1912, ժամը 11:40 – ին, տեղի ունեցավ պատմության մեջ ամենա մեծ ծովային աղետը: Մեծ Տիտանիկ «Անխորտակելի» ծովային մարդատար շոգենավը, Նյուֆաունդլենդի ծովափից մոտավորապես 800 մղոն հեռավորության վրա, բախվեց սառցալեռի: Նավում կային 2,224 մարդ, որից 711 մարդ փրկվեց, իսկ 1,513 մարդ կործանվեց: Դա նավի առաջին ճանապարհոդությունն էր:
   Երբ նավը խորտակվում էր, քարոզիչ Ջոն Հարպերը, մի մարդուց մյուսն էր վազում ու կոչ էր անում. ապաշխարել և ընդունել Քրիստոսին: Մի մարդ քարոզիչին մի կողմ քաշեց ու ասաց, որ ձայնը կտրի: Սակայն Հարպերը այդ մարդուն տվեց իր փրկագոտին ասելով. «Դու սրա կարիքը ավելի շատ ունես քան ես»: Ջոն Հարպերը խեղդվեց սակայն այդ մարդը կենդանի մնաց: Նա վարվեց այնպես՝ ինչպես Հիսուսը:
   «Սրանում է սերը, որ ոչ թե մենք սիրեցինք Աստծուն, այլ որ նա սիրեց մեզ, և ուղարկեց իր Որդուն քավության մեր մեղքերի համար» Ա Հովհաննես 4:10
   Տիտանիկը խորտակվելուց հետո ժողով կազմակերպվեց և ականատեսները վկայություն արեցին սենատորների առջև: Երբ Տիտանիկի երրորդ սպան էր վկայում, սենատորներից մեկը նրան հարցրեց. «Պարոն Պիտմեն, կարո՞ղ էք նկարագրել մարդկանց բղավոցները, երբ նավը սուզվում էր»: Պիտմենը գլուխը ձեռքերի մեջ առնելով սկսեց հեկեկալ: Իսկ հետո ասաց. «Պարոն, դուք հարցնում էք բղավոցների մասին, դա մի երկա՜ր հառաչ էր»: Ահա՛ այդպես է լինելու Դժոխքում: «...այնտեղ կլինի լաց և ատամների կրճտելը»: Մատթէոս 13:42:
   Ինչպես որ Ջոն Հարպերն էր կոչ անում մարդկանց Հիսուսի դառնալ, այնպե էլ ես եմ կոչ անում. ապաշխարե՛ք, քանի դեռ ուշ չէ:

Այլ թեմաներ

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Մեր տունը այրվեց հիմնովին, բայց․․․

Նյուտոնի հզոր պատասխանը

Խոսքերի երեք մաղերը

Երբ «խայթվես օձից»...

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։