«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Անհավատալի ապացույցներ


Չորս տարեկան Կոլտոն Բարպոն ծանր հիվանդացավ: Ամեն բան սկսվեց նրանից, որ նա սկսեց հաճախակի վազել զուգարան: Սկզբում մտածեցին, թե դա սովորական փորլուծություն է, քանի որ այդ ժամանակ նման վարակ էր տարածված: Սակայն մի քանի օրից Կոլտոնի վիճակն ավելի վատացավ: 
    Բժիշկները հայտնաբերեցին, որ նրա կույր աղիքը պայթել է, և վարակը տարածվել է ողջ մարմնով:
Նրան շտապ հոսպիտալացրին: Երբ տղային տեղափոխում էին վիրահատարան, նա բղավեց իր հորը. «Հայրի՛կ, ինձ մի՛ տուր նրանց»: Այդ սրտակեղեք տեսարանից հետո Կոլտոնի մայրն անմիջապես զանգահարեց եկեղեցու աղոթող խմբին և բոլորին խնդրեց աղոթել: Դրությունը շատ վատ էր: Վիրահատարանի մոտ կանգնած՝ Կոլտոնի հայրը, որ եկեղեցու ծառայող էր, վշտից կուրացած վիճում էր Աստծու հետ. «Այսպե՞ս ես Դու վերաբերվում Քեզ ծառայողներին: Դու վերցնո՞ւմ ես իմ երեխային»: Մեկուկես ժամ տևած վիրահատությունը նրանց թվաց մի հավիտենություն: Վերջապես բուժքույրը հայտնեց, որ երեխան իրեն լավ է զգում և ուզում է տեսնել ծնողներին: Հայրը մտավ հիվանդասենյակ ու տեսավ իր որդուն: Նրանց հայացքները հանդիպեցին: Տղան կիսաձայն ասաց. «Հայրի՛կ, դու գիտե՞ս, որ ես մահացել էի և եղել եմ երկնքում»: Սկզբում հայրը տղայի արտասովոր հայտարարությունը վերագրեց նարկոզին: Սակայն նույնիսկ 4 ամիս անց (այդքան ժամանակ Կոլտոնն անցկացրեց հիվանդանոցում) տղան անընդհատ հիշում էր երկնային ճանապարհորդության մանրամասները: Կլինիկական մահից անմիջապես հետո հայտնվել են մի քանի հրեշտակներ և Կոլտոնին բարձրացրել են դեպի երկինք: Այնտեղ Կոլտոնը տեսել է նաև Հիսուսին: Հիսուսն ամբողջությամբ սպիտակ հագուստի մեջ է եղել, Նրա շարժումները շատ թեթև ու գեղեցիկ են եղել: Նրա ձեռքերի ու ոտքերի վրա երևացել են գամերի թողած խոցերը: Հաշվված վայրկյաններում Կոլտոնը հայտվել է Աստծու թագավորական սրահում: Չնայած գեղեցիկ կահավորանքին՝ տղան մի փոքր անհանգստացել է, քանի որ չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում: Այդ պահին նրա կողքին են հայտնվել իր սիրելի խաղալիքներն ու իրերը, և նա իրեն ավելի լավ է զգացել: Հանկարծ նրան է մոտեցել մի աղջնակ, որը շատ նման էր քրոջը՝ Քեյսիին, սակայն վարսերն ավելի մուգ գույն են ունեցել: Գրկելով Կոլտոնին՝ նա ասել է, որ ինքը նրա երկրորդ քույրն է: Կոլտոնի հարցին, թե ինչ է նրա անունը, աղջնակը պատասխանել է, որ ինքն անուն չունի, իրեն չեն հասցրել անվանակոչել, քանի որ ինքը մահացել է մոր արգանդում: Նա շարունակ գրկել է եղբորը և խնդրել նրան՝ փոխանցել իրենց հորն ու մորը, որ ինքն սպասում է նրանց հետ հանդիպմանը: Այնուհետև Կոլտոնին մոտեցել է մի ծերունի: Նա ներկայացել է որպես տղայի հոր պապիկը, որ անցյալում քահանա է եղել: Նա սկսել է հիշել, թե ինչպես է խաղացել իր թոռան հետ, ինչպես են իրենք նորոգել պարտեզի ցանկապատը, ինչպես են աշխատել ֆերմայում, գնացել որսի: Տղան գնալով ավելի է զվարթացել: Սակայն այդ պահին նրան է մոտեցել Հիսուսը և ասել. «Դու պետք է ետ վերադառնաս: Այդպես եմ ես պատասխանում հորդ աղոթքին»: Երբ Կոլտոնի ծնողներն առաջին անգամ լսեցին տղայի պատմածի մանրամասները, ապշեցին: Եվ դա ուներ իր բացատրությունը: Կոլտոնի մայրն այդ պատահարից մեկ տարի առաջ կորցրել էր իր երեխային, որն իսկապես մահացել էր մոր արգանդում, և ծնողներն այդ մասին ոչինչ էին ասել իրենց 4 տարեկան որդուն: Տղան չէր կարող մանրամասներ իմանալ նաև իր հոր պապի մասին, որ իսկապես քահանա էր եղել ու մահացել էր ավտովթարից: Դա տեղի էր ունեցել այն ժամանակ, երբ Կոլտոնի հայրն ընդամենը 7 տարեկան էր եղել: Պապիկին ու թոռանն իսկապես միացնում էր շատ ջերմ և ամուր ընկերությունը: Այսօր Կոլտոն Բարպոն լիարժեք առողջ է: Նա տասնմեկ տարեկան է: Հիշելով Երկինք իր այցելության մասին՝ նա ասում է. «Ես գիտեմ, Երկնային արքայություն գոյություն ունի, և ձեզ այնտեղ դուր կգա»:

Այլ թեմաներ

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։

Պարույր Սևակ

Նյուտոնի հզոր պատասխանը

Ապշելի դեպք։ Ինչ-որ մեկը թաքնված է մահճակալի տակ։

Խոսքերի երեք մաղերը