«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Կը սիրէմ Քեզ

Կ՛ըսես, թե՝ ես կը սիրէմ Քեզ:
Կը բարկանաս, կը նախատես,
Կը տրտնջաս, կը բամբասես,
Կը բողոքես,
Հետն ալ կ՛ըսես՝ կը սիրէմ Քեզ:

Կը բողոքես, կը հայհոյես,
Կը նախանձես,
Կ՛արհամարհես ուրիշներու,
Նորեն կ՛ըսես՝ կը սիրէմ Քեզ:

Կը շնանաս մտքով թաքուն,
Կը խռովես ու կը նեղվես,

Հպարտություն կուգա վրադ,
Խեթ կը նայես ասոր, անոր,
Ու կ՛ըսես, թե՝ կը սիրէմ Քեզ:

Շատ կը խոսես պարապ բաներ,
Կը թափառես ասդին, անդին,
Ծաղր կ՛ընես ասոր, անոր,
Կը զրպարտես ու կը դատես,
Վերջն ալ կ՛ըսես՝ կը սիրէմ Քեզ:

Երբ քեզ կ՛ատեն, կը նախատեն,
Դուն ալ անոնց նույնը կ՛ընես,
Խոսքը ըսեն՝ փոխարենը
Երկու կ՛ըսես, չես համբերե ու չես ներե
Ու դեռ կ՛ըսես՝ կը սիրէմ Քեզ:

Ա՜խ, սիրելիս, դուն չգիտես՝
Այդ մեղքերով նորեն Ինծի կը չարչարես,
Խաչափայտը ուսիս կու տաս
Ու Գողգոթա լեռը կը հանես
Եվ վերքերս կը նորոգես,
Հետն ալ կ՛ըսես՝ կը սիրէմ Քեզ:

Մի՞թէ սէր է այս ըրածդ,
Գիտե՞ս արդյոք, ի՞նչ է սէրը:
Իմ Սուրբ Գրքում պարզ կը գրեմ,
Թե Զիս սիրես՝ պատվիրաններս պիտի կատարես:
Սէր է նաև լուռ զոհվելը,
Նայիր խաչին, որ համոզվես:

Այլ թեմաներ

Թագավորն ու երիտասարդ կալանավորը

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Մեր տունը այրվեց հիմնովին, բայց․․․

Նյուտոնի հզոր պատասխանը

Խոսքերի երեք մաղերը

Երբ «խայթվես օձից»...

Բոլորը պիտի լսեն ու միշտ հիշեն այս պատմությունը։