«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Թամարան։ (Խրատական պատմութուն երեխաների համար)

Թամարան մեծանում էր աղքատ ընտանիքում։ Ծնողները չէին կարող նրա համար խաղալիքներ գնել, բայց աղջիկը, հասկանալով ընտանիքի ծանր վիճակը, երբեք այդ մասին չէր խնդրում նրանց և չէր պահանջում։ Նա կարծես չէր զգում աղքատությունը և միշտ գոհ, կենսուրախ ու հնազանդ էր։ Դասերից հետո միշտ օգնում էր մորը, խնամում էր փոքրիկ եղբորը, իսկ երեկոյան գնում էր դիմավորելու աշխատանքից վերադարձող հորը։ [Տեսանյութ]

Կարդում է Սուսաննա Սարգսյանը
Նյութի աղբյուր՝ Բարի Լուր ամսագիր

Այլ թեմաներ

Հարուստի և աղքատի հույսը։ (Սպանում են աղքատի որդուն)

Թագավորի որդու խրատը։ Հիանալի խրատ բոլորիս համար

«Մա՛յրիկ, ես փրկվեցի»

Ձեր գլխին թագ չկա...

Ջերմեռանդ աղոթքի զորությունը

Աստծու Խոսքը ծռողը անպայման վնաս կկրի (վկայություն)

Պարույր Սևակ