«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Թ. Չոբանյանի վկայությունը

Ես Թեհմինե Չոբանյանն եմ, քսանինը տարեկան, Ավանի եկեղեցու անդամ: Տասներկու տարի հավատքի մեջ լինելով՝ ութ տարի իմ անհավատության պատճառով տառապել եմ մի հիվանդությունից, որի մասին բժիշկներն անգամ գաղափար չունեին: Դիմել եմ շատ մասնագետների, անցել եմ շատ հետազոտություններ, սակայն ամեն բան զուր էր:
Շատ անգամներ վիճակս վատանում էր. կորցնում էի գիտակցությունս, չէի կարողանում հիշել նույնիսկ ամենամոտիկ մարդկանց: 
Նյութի աղբյուր՝ Բարի Լուր ամսաթերթ
Կարդաց՝ Սուսաննա Սարգսյանը
Շարունակությունը տեսանյութում...

Այլ թեմաներ

Ձեր գլխին թագ չկա...

Թագավորի որդու խրատը։ Հիանալի խրատ բոլորիս համար

Հեսուի գիրքը

Սուրբ Ծնունդ։ Լուռ գիշեր, սուրբ գիշեր․ (Երեք պատմություն)

Պարույր Սևակ

Զգաց մահվան սարսափը

Աստված չի օգնում ստախոսներին։ Սա պետք է լսեն բոլորը