16 апр. 2019 г.

Բանաստեղծի վերջին նամակը

Անգլիացի մի հռչակավոր բանաստեղծ, որ իսկական քրիստոնյա էր, իր մահից տասներկու օր առաջ հետևյալը գրեց իր մտերիմ ընկերոջը.
«Այս աշխարհի լավն ու հաճելին իմանալու փորձառությունն եմ ունեցել: Եվ այժմ կցանկանայի հստակեցնել միտքս. առողջությունը մեծ պարգև է, բախտը պատվավոր ձևով ձեռք բերված բան է:
    Ազգակիցներն ու հավատարիմ ընկերները մեծ օրհնություն են : Սակայն, մեծագույն օրհնությունը քրիստոնյա լինելն է: Կյանքիս ընթացքում շատ եմ չարչարվել` պայքարելով նեղություների դեմ:
    Հիվանդության պատճառով վերջին երեք-չորս տարիներին սենյակիցս դուրս չեմ եկել: Այս վիճակիս, երբ առողջանալու հույս չկա և մահվան ճանապարհի մեջ եմ, կարող եմ վստահեցնել քեզ, որ ողորմած Աստված, իրոք, իր խոստումները հարգում է բոլոր նրանց հանդեպ, ովքեր Աստծուն են փնտրում:
    Հակառակ այն բանի, որ ցավ ու տանջանքի մեջ եմ, բայց խաղաղ եմ . Նա ինձ խաղաղություն տվեց: Նրանք, ովքեր կգտնեն և կսիրեն Աստծուն և ամեն բան նրա ձեռքը կհանձնեն, օրհնված են հավիտյան:
Արժե ընդունել Տեր Հիսուսին`իբրև անձիդ Փրկիչ»:

Որոնել բլոգում...