«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Լավագույն նվերը


   Չինաստանի փոքր ագարակներից մեկում ապրում էր մի հողագործ մարդ իր երեք որդիների հետ: Ավագ որդին մեծացավ և լքեց ագարակը: Նա տեղափոխվեց մի մեծ քաղաք և դարձավ խոշոր գործարար: Երկրորդ որդին էլ մեծացավ և լքեց ագարակը: Նա սկսեց աշխատել կառավարությունում և դարձավ քաղաքական մեծ գործիչ: Իսկ երբ մեծացավ կրտսեր որդին, որոշեց հողագործ դառնալ: Նա գնեց փոքրիկ ագարակ, որը մի քանի կիլոմետր էր հեռու հոր ագարակից: Հայրը կարոտում էր որդիներին:
Նա ծերանում էր և միշտ միայնակ էր: Որդիները շատ զբաղված էին, չէին այցելում իրենց ալևոր հորը:
   Երբ ծեր ագարակապանը դարձավ յոթանասունհինգ տարեկան, նրա ընկերները որոշեցին նշել ծերունու տարեդարձը: Շատերն էին հրավիրված, նաև՝ նրա որդիները: Հայրը շատ ոգևորված էր, քանի որ տեսնելու էր որդիներին:
    Այդ օրը ծերունին անհամբեր սպասում էր նրանց: Վերջապես տեսավ, որ մի կառք է երևում հեռվում: «Սա իմ ավագ որդին է», - ինքնիրեն ասաց ծերունին: Բայց երբ կառքը մոտեցավ, նա հիասթափվեց. կառքում միայն ավագ որդու կինն էր:
- Որդիս չի՞ գալու, - հարցրեց ծերունին:
- Հայրի՛կ, նա շատ զբաղված է, - պատասխանեց հարսը, - բայց քեզ համար հրաշալի նվեր է ուղարկել: Նա քեզ համար նոր տուն է գնել գյուղում: Այն շատ ավելի գեղեցիկ է, քան այս ագարակը:
- Սա հիանալի նվեր է, - տխրությամբ ժպտաց ծերունի ագարակապանը:
    Հենց այդ պահին նա տեսավ, որ մեկ այլ կառք է մոտենում: Դա պետք է որ երկրորդ որդին լիներ, բայց կառքում միայն երկրորդ որդու կինն էր:
- Որդիդ չկարողացավ գալ, բայց քեզ նվեր է ուղարկել: Բարի վայելում, 
- ասաց երկրորդ հարսը: - Նվերը մի գեղեցիկ կառք է, նաև մի մարդու էլ ուղարկել է, որ քո կառապանը լինի:
- Սա շատ բարի է որդուս կողմից, - դանդաղորեն խոսեց ծերունին: Այսուամենայնիվ, նա տխուր տեսք ուներ:
     Նա շարունակում էր նայել ճանապարհին. սպասում էր կրտսեր որդուն: Վերջապես տեսավ մի խումբ մարդկանց, որոնք գալիս էին ճանապարհով: Դա նրա երրորդ որդին էր՝ իր ընտանիքի հետ միասին: Ծերունին շտապեց դիմավորել նրանց: Երրորդ որդին խոնարհվեց հոր առջև և քաղաքավարությամբ ասաց.
- Հայրի՛կ, ների՛ր, որ ուշացանք, նաև՝ որ չկարողացանք քեզ նվեր բերել: Իմ գործն այդքան էլ լավ չէ, այս տարի շատ հունձք չունեցանք: Այն ամենը, որ կարողացանք անել, գալն ու քեզ ասելն է, որ սիրում ենք քեզ:
    Ծերունին սրբեց ուրախության արցունքները ու ասաց. - Որդի՛ս, դու բերել ես լավագույն նվերը: Դու անձամբ եկել ես ասելու, որ սիրում ես ինձ:
    Մենք էլ երբեմն փորձում ենք Աստծուն հաճեցնել բարի գործերով, բայց իրականում Նա ուզում է մեր սիրտը: Նա ուզում է, որ թիկունք դարձնենք մեղքին և վստահենք Տեր Հիսուս Քրիստոսին՝ որպես մեր Փրկչի:

Սիրտդ ինձ տուր, որդեակս, եւ թող աչքերիդ հաճելի լինին իմ ճանապարհները։ Առակաց. 23.26:

Այլ թեմաներ

Թագավորի որդու խրատը։ Հիանալի խրատ բոլորիս համար

Ձեր գլխին թագ չկա...

Աստծու Խոսքը ծռողը անպայման վնաս կկրի (վկայություն)

Սուրբ Ծնունդ։ Լուռ գիշեր, սուրբ գիշեր․ (Երեք պատմություն)

Հեսուի գիրքը

Պարույր Սևակ

Աստված չի օգնում ստախոսներին։ Սա պետք է լսեն բոլորը