Նա փրկեց մեզ և կանչեց սուրբ կոչումով, ո'չ թե մեր գործերուն համեմատ, հապա' Իր առաջադրության ու շնորհքին համաձայն...
  • 15 Չ’գիտէ՞ք՝ որ ձեր մարմինները Քրիստոսի անդամներն են. Ապա Քրիստոսի անդամներն առնեմ պոռնիկի անդա՞մ շինեմ. Քաւ լիցի։

15 сентября 2016 г.

«Մ'ի տխրեցրեք ինձ, ես դեռ երիտասարդ եմ...»

Տարիներ առաջ մի քրիստոնյա հաճախում էր իր հարևանին, որի աղջիկը տառապում էր թոքախտով: Դա մի շատ հարգված ընտանիք էր, սակայն մտածելակերպով` աշխարհիկ: Թեև աղջիկը շատ հիվանդ էր, բայց երբեք չէր ցանկանում լսել հավիտենականության մասին: Չէր թողնում անգամ, որ Սուրբ Գրքից հատվածներ կարդային իրեն: 
   «Մի՛ տխրեցրեք ինձ, ես դեռ երիտասարդ եմ և դեռ մեռնել չեմ ուզում»,-ասում էր նա:
Աղջկա վիճակը գնալով ծանրանում էր: Բայց նա համառորեն խուսափում էր Աստծո մասին խոսել: 
   «Այսօր շատ տկար եմ: Շատ ահազդու է, ի վիճակի չեմ լինի դիմանալ: Ոչ այսօր, այլ` վաղը: Ե՛կ ժամը երեքին, այն ժամանակ էլ կկարդաս»,-այսպիսի պատասխան տվեց նա մի օր: Սակայն, հաջորդ օրը նրանց հանդիպումը չկայացավ: Նշանակված ժամանակից մեկ ժամ առաջ աղջիկը մահացավ:
Աստված ասում է` այսօ՛ր, սատանան` դեռ ժամանակ ունես, վա՛ղը:
Սիրելի ընթերցող, ճիշտ ընտրություն կատարիր, մի՛ ուշացրու փրկությանդ ժամը:
Այսօր, եթէ պիտի լսէք անոր ձայնը, Մի՛ խստացնէք ձեր սիրտերը... Սաղմոս 95:7

Комментариев нет:

Отправить комментарий