Նա փրկեց մեզ և կանչեց սուրբ կոչումով, ո'չ թե մեր գործերուն համեմատ, հապա' Իր առաջադրության ու շնորհքին համաձայն...
  • 27 Իմ երկիւղը կ’ուղարկեմ քո առաջին, եւ կ’շփոթեցնեմ այն բոլոր ժողովուրդը, որոնց մէջ դու գնում ես, եւ քո բոլոր թշնամիների մէջքը քեզ կ’դարձնեմ.

13 февраля 2012 г.

Պատահական մահ

   1982 թնի հուլիսին հայտնի օրաթերթերից մեկում լույս տեսավ` <<Թոռնիկը շանթահար` տատիկի գերեզմանի մոտ>> հոդվածը:
   91 տարեկան կնոջ դագաղի վրա վերապատվելի Ե. Հյուիթը քարոզ էր ասում. <<Ոչ ոք չգիտի, թե երբ է գալու իր վախճանը>>: Ճիշտ այդ պահին կայծակը շանթահար արեց մեռնողի 27 տարեկան  թոռանը, իսկ մյուս թոռնիկին, որը 5 տարեկան էր, և գերեզման փորողին փոխադրեցին հիվանդանոց` ստացած այրվածքների պատճառով: Մկին դեռ չէին հասցրել հողին հանձնել, երբ մահացավ մյուսը:
   Այսպիսին է մահը: Այն հարգանք չունի անցյալի հանդեպ. անհոգությամբ ավելացնում է արդեն իսկ սգացողների ցավն ու վիշտը: Մահը հաղթական մի քայլով իր հետ տարավ ոչ միայն ամենատարեցին, այլև` 27 տարեկան երիտասարդին, որն, անկասկած, չէր էլ մտածում մահվան մասին:
   Որքա'ն  սարսափելի է մեռնել հանկարծակի, անակնկալ: Որքա'ն  անսպասելի` կայծակից շանթահար. ահա և կապույտ երկինք:
   Ուրեմն, որքան կարևոր է, որ պատրաստ լինես և գործերդ կարգավորես Աստծո հետ: Հավիտենականություն մտնելու Աստծո հետ անհաշտ, դա նշանակում է դատապարտություն և հավիտենական կորուստ:
    Սակայն, Քրիստոսով ունեցած հաղթությամբ կարող ես գոչել. <<Ու±ր է, ո'վ մահ, քո խայթոցը, ու±ր է, ո'վ գերեզման, քո հաղթությունը>>:

Комментариев нет:

Отправить комментарий