Լավագույն նվերը

   Չինաստանի փոքր ագարակներից մեկում ապրում էր մի հողագործ մարդ իր երեք որդիների հետ: Ավագ որդին մեծացավ և լքեց ագարակը: Նա տեղափոխվեց մի մեծ քաղաք և դարձավ խոշոր գործարար: Երկրորդ որդին էլ մեծացավ և լքեց ագարակը: Նա սկսեց աշխատել կառավարությունում և դարձավ քաղաքական մեծ գործիչ: Իսկ երբ մեծացավ կրտսեր որդին, որոշեց հողագործ դառնալ: Նա գնեց փոքրիկ ագարակ, որը մի քանի կիլոմետր էր հեռու հոր ագարակից: Հայրը կարոտում էր որդիներին:
Նա ծերանում էր և միշտ միայնակ էր: Որդիները շատ զբաղված էին, չէին այցելում իրենց ալևոր հորը:
   Երբ ծեր ագարակապանը դարձավ յոթանասունհինգ տարեկան, նրա ընկերները որոշեցին նշել ծերունու տարեդարձը: Շատերն էին հրավիրված, նաև՝ նրա որդիները: Հայրը շատ ոգևորված էր, քանի որ տեսնելու էր որդիներին:
   Այդ օրը ծերունին անհամբեր սպասում էր նրանց: Վերջապես տեսավ, որ մի կառք է երևում հեռվում: «Սա իմ ավագ որդին է», - ինքնիրեն ասաց ծերունին: Բայց երբ կառքը մոտեցավ, նա հիասթափվեց. կառքում միայն ավագ որդու կինն էր:
- Որդիս չի՞ գալու, - հարցրեց ծերունին:
- Հայրի՛կ, նա շատ զբաղված է, - պատասխանեց հարսը, - բայց քեզ համար հրաշալի նվեր է ուղարկել: Նա քեզ համար նոր տուն է գնել գյուղում: Այն շատ ավելի գեղեցիկ է, քան այս ագարակը:
- Սա հիանալի նվեր է, - տխրությամբ ժպտաց ծերունի ագարակապանը:
   Հենց այդ պահին նա տեսավ, որ մեկ այլ կառք է մոտենում: Դա պետք է որ երկրորդ որդին լիներ, բայց կառքում միայն երկրորդ որդու կինն էր:
- Որդիդ չկարողացավ գալ, բայց քեզ նվեր է ուղարկել: Բարի վայելում,
- ասաց երկրորդ հարսը: - Նվերը մի գեղեցիկ կառք է, նաև մի մարդու էլ ուղարկել է, որ քո կառապանը լինի:
- Սա շատ բարի է որդուս կողմից, - դանդաղորեն խոսեց ծերունին: Այսուամենայնիվ, նա տխուր տեսք ուներ:
   Նա շարունակում էր նայել ճանապարհին. սպասում էր կրտսեր որդուն: Վերջապես տեսավ մի խումբ մարդկանց, որոնք գալիս էին ճանապարհով: Դա նրա երրորդ որդին էր՝ իր ընտանիքի հետ միասին: Ծերունին շտապեց դիմավորել նրանց: Երրորդ որդին խոնարհվեց հոր առջև և քաղաքավարությամբ ասաց.
- Հայրի՛կ, ների՛ր, որ ուշացանք, նաև՝ որ չկարողացանք քեզ նվեր բերել: Իմ գործն այդքան էլ լավ չէ, այս տարի շատ հունձք չունեցանք: Այն ամենը, որ կարողացանք անել, գալն ու քեզ ասելն է, որ սիրում ենք քեզ:
   Ծերունին սրբեց ուրախության արցունքները ու ասաց. - Որդի՛ս, դու բերել ես լավագույն նվերը: Դու անձամբ եկել ես ասելու, որ սիրում ես ինձ:
   Մենք էլ երբեմն փորձում ենք Աստծուն հաճեցնել բարի գործերով, բայց իրականում Նա ուզում է մեր սիրտը: Նա ուզում է, որ թիկունք դարձնենք մեղքին և վստահենք Տեր Հիսուս Քրիստոսին՝ որպես մեր Փրկչի:
   Սիրտդ ինձ տուր, որդեակս, եւ թող աչքերիդ հաճելի լինին իմ ճանապարհները։ Առակաց. 23.26:

Նոր երգարան

Տպագրվել է նոր հոգևոր երգարան: Այս պահին կառուցման փուլում է նաև Երգարանի կայքը և անդրոիդ համակարգի համար նախատեսված էլեկտրոնային տարբերակը: Մոտ օրերս պատրաստ կլինի: 




Աստծո օրենքներից հատված

Սուտ լուր չտարածես: Անօրենի հետ ձեռքդ չդնես, որ անիրավ վկա դառնաս։
Չարություն անելու համար բազմությանը չհետևես, և չխոսես դատաստանի մեջ իրավունքը ծռելու համար շատերի ետևից խոտորելով։ Եվ աղքատին աչառություն չանես նրա դատումը։
Եթե քո թշնամու մոլորած եզին կամ էշին հանդիպելու լինես, անպատճառ իրան դարձնես նրան։ Եթե տեսնես քեզ ատողի էշը իր բեռի տակ ընկած, և չկամենաս նրան ազատել, անպատճառ նրա հետ էշն ազատես։ Քո աղքատի իրավունքը չծռես նրա հետ դատվելիս։ Սուտ խօսքից հեռու կաց, և անմեղին ու արդարին մի մեռցնիր: Որովհետև ես չարին չեմ արդարացնի։ Եւ կաշառք չառնես, որովհետև կաշառքը կուրացնում է աչքաբացներին, և շուռ է տալիս արդարների բանը։ (Ելից 23:1-8)

Հզոր վկայություններ (Գագիկ եղբայր)

Գագիկ եղբայրը վկայում է իր կնոջ և դստեր բժշկությունը: Աստված հզոր ձեռքով փրկում է նրանց: Վկայության ձայնագրությունը 2017թվի: Դիտեք այստեղ

Հզոր թագավորը Աստծո առջև:

   Այս ամենը պատահեց Նաբուգոդոնոսոր թագաւորին։
Տասնեւերկու ամսից հետո նա ճեմում էր թագաւորական պալատի վրա որ Բաբելոնումն է։ Թագաւորը պատասխանեց եւ ասեց. Ահա այն մեծ Բաբիլոնը, որ ես թագաւորութեան տուն եմ շինել իմ մեծ զօրութեամբը եւ իմ մեծութեան փառքի համար։ Խօսքը դեռ թագաւորի բերանումն էր, որ երկնքիցը մի ձայն իջաւ թէ Քեզ են ասում, ով Նաբուգոդոնոսոր արքա, թագաւորութիւնդ գնաց քեզանից։ Եւ մարդկանցից քեզ պիտի արտաքսեն եւ դաշտի անասունների հետ պիտի լինի քո բնակութիւնը, խոտ են ուտեցնելու քեզ արջառների պէս. Եւ եօթը ժամանակ է անց կենալու քեզ վրա մինչեւ որ իմանաս թէ Բարձրեալն է տիրում մարդկանց թագաւորութեան վրա, եւ ում որ ուզում է՝ տալիս է այն։ Նույն ժամումը կատարուեցաւ խօսքը Նաբուգոդոնոսորի վրա. Եւ մարդկանց միջից արտաքսուեցաւ, եւ խոտ էր ուտում արջառների պէս, եւ երկնքի ցօղովը թրջվում էր նորա մարմինը մինչեւ որ նորա մազերը երկարացան ինչպէս արծիւներինը, եւ նորա եղունգները թռչունների պէս։
   Եւ այն օրերից հետո ես Նաբուգոդոնոսորս աչքերս բարձրացրի դէպի երկինքը, եւ խելքս ինձ վերայ եկաւ եւ Բարձրեալին օրհնեցի, եւ գովեցի եւ փառաւորեցի հաւիտեանս կենդանի եղողին, որի իշխանութիւնը հաւիտենական իշխանութիւն է եւ նորա թագաւորութիւնը դարէ ցդար։ Եւ երկրիս բոլոր բնակիչները ոչինչի պէս են համարվում, եւ նա իր ուզածին պէս է անում երկնքի զօրքովը եւ երկրի բնակիչներովը, եւ մէկը չ՛կա որ զարկէ նորա ձեռքին եւ նորան ասէ. Ի՞նչ ես անում։
   Այն ժամանակ խելքս ինձ վրա եկաւ, եւ իմ թագաւորութեան փառքը, իմ պատիւը եւ իմ մեծվայելչութիւնը եկաւ ինձ վրա. Եւ իմ խորհրդականներն եւ իմ մեծամեծներն որոնեցին ինձ, եւ ես հաստատուեցա իմ թագաւորութեան վրա, եւ չափազանց վեհափառութիւն տրուեցաւ ինձ։ Արդ ես Նաբուգոդոնոսորս գովում, բարձրացնում եւ փառաւորում եմ երկնքի թագաւորին, որովհետեւ նորա բոլոր գործերը ճշմարտութիւն՝ եւ նորա ընթացքը իրաւունք են, եւ որովհետեւ ամբարտաւանութեամբ վարուողներին նա կարողանում է ցածացնել։ (Դանիելի մարգարեություն, 4րդ գլուխ)

Ինձ երբեք բարի խոսքեր չեն ասում...

   Ձեզանից յուրաքանչյուրը հավանաբար տեսած կլինի մուրացկան, ով փողոցում ձեռքը կամ գլխարկը մեկնած ողորմություն է խնդրում:
   Երկու ընկերուհիներ՝ Անժելիկան ու Մարիան, մի անգամ ճանապարհի մոտ մռայլ դեմքով մի մուրացկան տեսան: Նա ողորմություն էր խնդրում, բայց մարդիկ ուշադրություն չդարձնելով անցնում էին նրա կողքով:
- Արի արագ անցնենք փողոցի մյուս կողմը, - ասաց Մարիան ընկերուհուն և վազեց:
   Անժելիկան նույնպես մի փոքր վախեցավ, բայց նա հենց նոր էր մի երգ սովորել կիրակնօրյա դպրոցում. «Կպատմեմ ես բոլորին, թե ինչպես է չարչարվել իմ Քրիստոսը»: Աղջիկը ամաչելով մոտեցավ այդ աղքատ ու միայնակ մարդուն:
- Դուք այնքա՜ն տխուր հայացք ունեք, կարո՞ղ եմ ձեզ ինչ-որ բանով օգնել:
Մուրացկանը, որից ուժեղ օղու հոտ էր գալիս, բարձրացրեց գլուխը և զարմանքով նայեց Անժելիկային:
- Աղջի՛կս, քո բարի խոսքը արդեն օգնեց ինձ: Ինձ երբեք բարի խոսքեր չեն ասում: Ես ընկերներ չունեմ և երկրի վրա չկա մեկը, ով ինձ կսիրի:
- Ո՛չ, կա՛, - հակառակվեց Անժելիկան, - դուք գիտե՞ք «Հիսուսը իմ ամենալավ բարեկամն է» երգը: Նա ոզում է լինել նաև ձեր բարեկամը: Նա սիրում է ձեզ: Միայն թե Նրանից օգնություն խնդրեք, - ասաց աղջիկը և սիրալիր հայացքով հարցրեց. – դուք այսօր աղոթե՞լ եք:
- Ո՛չ, ես դեռ ոչ մի անգամ կյանքում չեմ աղոթել, ես միշտ միայն մեղք եմ գործել,- հոգոց հանեց մուրացկանը:
- Դե ուրեմն խնդրեք, որ Հիսուսը դառնա ձեր լավագույն բարեկամը: Նա ամեն ինչ կանի ձեզ համար: Նա կօգնի ձեզ: Ես նույնպես ուզում եմ ձեր ընկերը լինել, -ասաց Անժելիկան:
- Փոքրի՛կ աղջիկ, թող Աստված օրհնի քեզ քո բարի խոսքերի համար, դրանք օգնեցին ինձ, - ասաց մուրացկանը ձեռքը մեկնելով աղջկան:
    Անժելիկան արդեն չէր վախենում: Նա վստահորեն իր ձեռքը դրեց մուրացկանի ձեռքի մեջ: Երբ մուրացկանը խոնարհվեց, որ համբուրի աղջկա ձեռքը, արցունքի երկու տաք կաթիլ ընկան նրա ափի մեջ:
    Մի քանի տարի անց մի ալեհեր տղամարդ կիրակնօրյա դպրոցում խոսում էր երեխաների հետ և նրանց հորդորում էր միշտ բարեհամբույր լինել աղքատների, տնանկների և խաբվածների հանդեպ:
- Երբ ես ընկերներ չունեի, աղքատ էի և ապրում էի մեղքերի մեջ, - պատմում էր նա, - Աստված մի փոքրիկ աղջիկ ուղարկեց, ով ինձ պատմեց Հիսուսի մասին: Ես փրկություն ստացա նրա վկայության շնորհիվ:
   Հավաքույթից հետո այդ մարդուն մի երիտասարդ տիկին մոտեցավ, ձեռքը մեկնեց նրան և հարցրեց.
- Դուք ճանաչեցի՞ք ինձ, պարո՛ն:
   Նա քննող հայացքով նայեց կնոջ դեմքին, ապա բռնեց երկու ձեռքերից, և ջերմորեն սեղմելով, դանդաղ ու հանդիսավոր ասաց.
- Այո՛, աղջի՛կս, ես ճանաչեցի քեզ, քո խոսքերն էին, որ ինձ բերեցին Քրիստոսին:
Երկուսն էլ ուրախությունից արտասվեցին և միասին աղոթեցին:
   Եկեք անտարբեր չանցնենք նրանց կողքով, ովքեր մեր կարիքն ունեն: Աստված լինելով շատ հզոր, չի արհամարհում ոչ մեկին:
Ահա Աստված հզոր է, բայց չի արհամարհում. հզոր է սրտի զորությամբ։ Հով 36:5