«Եվ ինչպես Մովսեսն անապատում օձին բարձրացրեց, այնպես էլ Մարդու Որդին պետք է բարձրանա, որպեսզի ով նրան հավատում է, հավիտենական կյանք ունենա։ Աստված այնքան սիրեց աշխարհը, որ իր միածին Որդուն տվեց, որպեսզի ով նրան հավատում է, չկորչի, այլ հավիտենական կյանք ունենա։ Որովհետև Աստված իր Որդուն աշխարհ չուղարկեց՝ դատելու աշխարհը, այլ որպեսզի նրա միջոցով աշխարհը փրկվի։ Ով նրան հավատում է, չպիտի դատապարտվի, իսկ ով նրան չի հավատում, արդեն դատապարտված է, որովհետև չհավատաց Աստծու միածին Որդու անվանը։ Եվ ահա այս է դատաստանը. լույսը եկավ աշխարհ, սակայն մարդիկ խավարը լույսից ավելի սիրեցին, որովհետև իրենց գործերը չար էին։ Որովհետև յուրաքանչյուր ոք, ով չարիք է գործում, ատում է լույսը ու չի գալիս դեպի լույսը, որպեսզի իր գործերը հայտնի չդառնան։ Իսկ ով կատարում է այն, ինչ ճշմարիտ է, գալիս է դեպի լույսը, որպեսզի հայտնի դառնա, թե իր գործերը Աստծով են կատարվել»։Հովհաննեսի ավետարան 3:14-21

Աստծո խոսքը

Մոտավորապես հարյուր տարի առաջ մի հայտնի մտավորական այպես խոսեց Աստծո և հավատի մասին. «Մարդը կույր ու անհոգ է աներևույթի հանդեպ: Նա նույնիսկ չի գիտակցում, որ իր մարմինն ապականացու է: Մարդ էակը ոչ մի խրատ չի ընդունում»:
   Աստված սա գիտի և դեղատոմս ունի պատրաստած, որը կիրառելի է բոլորի համար, միայն թե գործածվի ճշտորեն: Մարդը փնտրում է Աստծուն, նա Աստծո տված բալասանի կարիքն ունի, սակայն, փորձում է փոխել գործածելու կերպը: Որքա'ն ծիծաղելի է:
   Մենք չպետք է թույլ տանք, որ Աստծո խոսքը, որի համար մեր նախահայրերը հալածվեցին, իրենց կյանքը վտանգեցին, որևէ մեկի կողմից խաբեության ու ցնորքի քողի ներքո անտեսվի: Այսօր մենք պարտավոր ենք պահպանել այն:

Այլ թեմաներ

Ինչպե՞ս կարող է շունդ քեզ պաշտպանել

Ավազակը երբեք չէր լսել...

Ձեր գլխին թագ չկա...

Հաշտ և անհաշտ ընտանիքները: (Խրատական պատմություն)

Թագավորի որդու խրատը։ Հիանալի խրատ բոլորիս համար

Փոքրիկ Նոր Կտակարանը

Զգաց մահվան սարսափը